اما شاید مهمتر از اینکه بدانیم کدام بخش بیشترین وام را گرفته، این باشد که بدانیم وامها برای چه هدفی دریافت شدهاند؟
دادهها نشان میدهد در بخشهای صنعت و معدن، خدمات، بازرگانی و کشاورزی، عمده تسهیلات به تامین سرمایه در گردش اختصاص یافته است. یعنی بنگاهها بیش از ایجاد کسبوکارهای جدید یا توسعه ظرفیتهای خود، به منابع مالی برای تامین هزینههای جاری و ادامه فعالیت نیاز دارند.
این تصویر، روایت مهمی از وضعیت اقتصاد ایران ارائه میکند. بنگاهها پیش از این نیز با نااطمینانیهای اقتصاد کلان، تحریمها، مشکلات تامین ارز و مواد اولیه، سیاستهای دستوری و ناترازی انرژی مواجه بودند. اما جنگهای اخیر و افزایش نااطمینانی، فشار بر کسبوکارها را بیش از گذشته افزایش داده است.
در چنین شرایطی، بسیاری از بنگاهها به جای برنامهریزی برای رشد، توسعه و سرمایهگذاری، درگیر مسئلهای سادهتر اما حیاتی شدهاند: چگونه دوام بیاوریم؟
افزایش اهمیت سرمایه در گردش در ترکیب تسهیلات بانکی را شاید بتوان نشانهای از همین تغییر دانست؛ اقتصادی که در آن بخش قابلتوجهی از بنگاهها، بیش از آنکه به دنبال ساختن آینده باشند، برای تامین منابع مالی لازم جهت عبور از امروز تلاش میکنند.
