به گزارش اکوایران، با افزایش فشار بر تنگه هرمز و بنادر جنوبی، ایران برای حفظ تجارت خود به مسیرهای زمینی، ریلی و دریای خزر روی آورده است. مهمترین مسیر جایگزین، ترکیه است و در مرز گوربولاغ–بازرگان، تردد کامیونها و واردات ایران افزایش چشمگیری یافته است. ایران همچنین از مرزهای عراق، پاکستان، افغانستان و ترکمنستان و شبکه ریلی متصل به آسیای مرکزی، روسیه و چین استفاده میکند.
وقتی از بحران انرژی حرف میزنیم، معمولاً نگاهها به تنگه هرمز و بابالمندب میرود؛ اما در دریای سیاه بحران دیگری در جریان است که میتواند مستقیماً امنیت غذایی جهان را تحت تأثیر قرار دهد.
بااینحال، ظرفیت محدود زیرساختها، تشریفات گمرکی و صفهای طولانی هزینه تجارت را افزایش دادهاند. همزمان، آمریکا با تحریم شرکتها و مؤسسات مالی مرتبط با تجارت ایران تلاش میکند مسیرهای جایگزین را نیز محدود کند. در نتیجه، تهران با رقابتی فشرده برای حفظ جریان تجارت مواجه است.
شبکه هندی WION این گزارش تصویری را تهیه کرده است و اکوایران آن را همراه با زیرنویس فارسی ارائه میدهد.
