تورم در همه کشورها وجود داشته؛ مثلاً در آمریکای دهه ۱۹۷۰ قیمتها بیش از دو برابر شد و جرالد فورد آن را دشمن شماره یک مردم نامید.
در مقابل، تورم در دو دهه نخست قرن بیستویکم بهطور متوسط حدود دو درصد سالانه بود که با این نرخ، حدود سیوپنج سال طول میکشد تا قیمتها دو برابر شوند.
از آنجا که تورم بالا هزینههای سنگینی به جامعه تحمیل میکند، کنترل آن یکی از اهداف اصلی سیاستگذاران اقتصادی است. علت اصلی تورم شدید یا پایدار، رشد حجم پول یا نقدینگی است.
وقتی دولت مقدار زیادی پول خلق میکند، ارزش آن کاهش مییابد. در آلمان اوایل دهه ۱۹۲۰، قیمتها و حجم پول هر ماه سه برابر میشدند.
تاریخ اقتصادی آمریکا نیز تأیید میکند که تورم بالای دهه ۱۹۷۰ با رشد سریع حجم پول همراه بود و بازگشت تورم پایین در دهه ۱۹۸۰ با کند شدن رشد حجم پول همزمان شد. بنابراین راه کنترل تورم و ثبات قیمتها از کنترل رشد حجم پول و نقدینگی میگذرد.
