تورم در شهریور بعد از ۱۵ ماه افزایش، برای نخستینبار نشانهای از کاهش نشان داد؛ اما این کاهش جزئی هنوز به معنای عبور اقتصاد ایران از فشارهای تورمی نیست. تورم ماهانه همچنان نزدیک به ۴ درصد است و تورم نقطهبهنقطه نیز در سطح بسیار بالایی قرار دارد. در همین حال، اقتصاد ایران نیمه دوم سال را در شرایطی آغاز میکند که مجموعهای از ریسکها همزمان بر فعالیت اقتصادی فشار میآورند؛ از نااطمینانیهای سیاسی و محدودیتهای خارجی گرفته تا ناترازی انرژی، مشکلات نظام بانکی، فشار بر منابع دولت و اختلال در تجارت و حملونقل.
در چنین شرایطی، سؤال اصلی فقط این نیست که تورم در شهریورماه چه مسیری را طی کرده؛ مسئله مهمتر، مسیر اقتصاد در ماههای پیشرو است. آیا کاهش تنشهای سیاسی و بهبود روابط خارجی میتواند به کاهش فشار تورمی و احیای رشد اقتصادی کمک کند؟ یا تداوم نااطمینانی و محدودیتها، فشار بر تولید، نرخ ارز و تورم را افزایش خواهد داد؟
روزنامه دنیای اقتصاد برای پاسخ به این پرسش، دیدگاه ۱۲ اقتصاددان را درباره چشمانداز اقتصاد ایران بررسی کرده است. فصل مشترک این دیدگاهها، نقش پررنگ نااطمینانی در اقتصاد است؛ عاملی که میتواند شدت بسیاری از مشکلات قدیمی اقتصاد ایران را بیشتر کند.
حالا پرسش اینجاست: اقتصاد ایران در نیمه دوم ۱۴۰۵ با چه چشماندازی روبهروست و تا پایان سال، کدام ریسکها بیشترین اثر را بر تورم، تولید و فعالیت بنگاهها خواهند داشت؟
