وقتی ورق جنگ برمی‌گردد؛ چرا پوتین به‌دنبال اکسیر جاودانگی است؟

به گزارش اکوایران، درحالی‌که با بن‌بست در میدان نبرد اوکراین، خستگی از جنگ در میان روس‌ها غلبه کرده، گویا آماده تغییر در روایت جنگ است.

تشدید جنگ اوکراین

به گزارش آسوشیتدپرس، با بن‌بست در اوکراین و نارضایتی داخلی، به نظر می‌رسد پوتین آماده تشدید جنگ خود است. به نظر می‌رسد او قصد دارد حملات هوایی روسیه به پایتخت اوکراین را به‌طور چشمگیری تشدید کند؛ به این امید که محبوبیت داخلی رو به افول خود را تقویت کرده و مخاطبان درون کشوری را که به‌گونه‌ای فزاینده بدبین می‌شوند، متقاعد سازد که مسکو در شرف پیروزی در جنگیست که اکنون وارد پنجمین سال خود شده است.

هشدار روسیه مبنی بر انجام حملات موشکی «مستمر و نظام‌مند» علیه کی‌یف، همراه با درخواست برای تخلیه سفارتخانه‌های خارجی از پایتخت، نشان‌دهنده قصد پوتین برای گسترش موج حملات روسیه، با وجود هزینه‌های سنگین و احتمال خشم بین‌المللی، است.

رزمایش‌های گسترده نیروهای هسته‌ای روسیه در اوایل این ماه و مجموعه‌ای از اظهارات تهاجمی مسکو که به متحدان اروپایی کی‌یف درباره احتمال تلافی‌جویی به دلیل آنچه کرملین مشارکت آن‌ها در حملات پهپادی اوکراین می‌خواند، هشدار داده است، بر عزم پوتین برای بالا بردن سطح تنش‌ها تأکید کرده است.

توقف پیشروی روسیه و افزایش حملات دوربرد اوکراین

پس از مجموعه‌ای از پیشروی‌ها در سال گذشته، حرکت نیروهای روسیه در امتداد خط مقدم بیش از هزار کیلومتری (۶۰۰ مایلی) اخیراً تقریباً متوقف شده است و نیروهای مسلح اوکراین ضدحملات موفقی انجام داده و بخشی از مناطق را بازپس گرفته‌اند.

اندیشکده آمریکایی «مؤسسه مطالعه جنگ» در تحلیلی تازه اعلام کرد: «ماهیت جنگ، دست‌کم فعلاً، به نفع نیروهای اوکراینی در حال تغییر است. سرعت پیشروی نیروهای روسی در حال رکود است، درحالی‌که نیروهای اوکراینی از تاکتیک‌ها و مفاهیم عملیاتی جدیدی برای خروج از جنگ موضعی استفاده می‌کنند.»

این بن‌بست در میدان نبرد، هدف اعلام‌شده پوتین برای تصرف سریع بخش‌های تحت کنترل اوکراین در منطقه شرقی دونتسک را تضعیف می‌کند. کی‌یف نیز درخواست‌های او برای عقب‌نشینی از این منطقه به‌عنوان شرط آتش‌بس را رد کرده است. همزمان، اوکراین به‌طور قابل‌توجهی حملات دوربرد خود به تأسیسات انرژی و کارخانه‌های تسلیحاتی روسیه را گسترش داده و خسارات فزاینده‌ای وارد کرده است.

پوتین از ترس حملات پهپادی اوکراین، رژه سالانه روز پیروزی در ۹ مه را کوچک‌تر برگزار کرد. چند روز بعد، حمله گسترده پهپادی به حومه مسکو سه نفر را کشت و نشان داد که حتی پایتخت به‌شدت محافظت‌شده روسیه نیز کاملاً از حملات مصون نیست؛ موضوعی که تلاش کرملین برای دور نشان دادن جنگ از زندگی روزمره شهروندان روس را تضعیف کرد.

یانا لانترا‌توا، کمیسر حقوق بشر روسیه، در مرکز سمت راست، در کنار شهروندانی ایستاده است که پرتره‌هایی در دست دارند و می‌گویند این تصاویر مربوط به قربانیان یک حمله پهپادی اوکراینی در استاروبیلسک در منطقه لوهانسکِ تحت کنترل روسیه در اوکراین است، یکشنبه ۲۴ مه ۲۰۲۶/عکس از آسوشیتدپرس

ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، گفت این حملات «به‌طور قابل‌توجهی وضعیت را تغییر می‌دهد و به‌طور کلی، برداشت جهانی از جنگ روسیه را نیز دگرگون می‌کند.»

در اذعان به تهدید فزاینده حملات عمقی اوکراین، قانون‌گذاران روس این هفته لایحه‌ای را تصویب کردند که بر اساس آن بانک‌های این کشور باید هزینه نصب سامانه‌های اخلال در پهپادها را خودشان بپردازند و دیگر به ارتش متکی نباشند.

توماس ویتینگتون از مؤسسه خدمات متحد سلطنتی در لندن گفت: «از منظر روسیه، این حملات فقط قرار است بدتر شوند.» او افزود که حملات پهپادی جسورانه‌تر اوکراین «نه‌تنها هزینه سیاسی، بلکه هزینه اقتصادی نیز برای روسیه ایجاد می‌کند.»

جنگ در حال فرسایش اقتصاد و روحیه روسیه است

اقتصاد روسیه پس از آنکه اثر اولیه هزینه‌های عظیم نظامی از بین رفت، وارد مرحله رکود شده است. دولت برای کنترل کسری بودجه، مالیات‌ها را افزایش داده و استقراض داخلی را بیشتر کرده است. همچنین، هرچند جنگ آمریکا با ایران درآمدهای نفتی غیرمنتظره‌ای برای روسیه به همراه داشته، چالش‌های بنیادین اقتصادی همچنان پابرجاست. انتظار می‌رود پوتین در مجمع اقتصادی بین‌المللی سن‌پترزبورگ در هفته آینده، که رویدادی سالانه برای نمایش دستاوردهای روسیه است، روندهای منفی اقتصادی را کم‌اهمیت جلوه دهد.

نایجل گولد-دیویس از مؤسسه بین‌المللی مطالعات راهبردی لندن در تحلیلی نوشت: «افزایش هزینه سرمایه، نیروی کار و کالاها که ناشی از جنگ است، همراه با مالیات‌های بیشتر، بخش‌های غیرنظامی اقتصاد را تحت فشار قرار داده است.» او نتیجه این وضعیت را «اقتصادی دوگانه با تولید نظامی بیش‌ازحد داغ و رکود در بخش غیرنظامی» توصیف کرد.

روسیه برای جنگ عمدتاً بر نیروهای داوطلب تکیه کرده و دستمزدهای نسبتاً بالا و مزایای مختلفی به آن‌ها پیشنهاد داده است؛ اما گولد-دیویس معتقد است «نشانه‌هایی دال بر این وجود دارند که این مشوق‌ها دیگر به‌خوبی کار نمی‌کنند و روسیه شروع کرده بیش از آنچه جذب نیرو می‌کند، نیرو از دست بدهد.»

به گفته او، کرملین برای ادامه جنگ ناچار خواهد شد منابع انسانی و مادی را به‌صورت اجباری بسیج کند؛ اقدامی که مستلزم «محدود کردن آخرین آزادی‌های باقی‌مانده بازار پساشوروی، آزادی کار و آزادی جابه‌جایی» خواهد بود. در نشانه‌ای از نارضایتی رو به رشد، برخی اینفلوئنسرهای شبکه‌های اجتماعی که پیش‌تر حامی کرملین بودند، آشکارا از سیاست‌های دولت انتقاد کرده‌اند.

محدودیت اینترنت در روسیه

تصمیم مقامات برای محدود کردن اینترنت تلفن همراه و مسدود کردن پیام‌رسان‌های محبوب نیز زندگی روزمره میلیون‌ها نفر را مختل کرده و موجب نارضایتی آشکار شده است. ناتالیا کاسپرسکایا، کارآفرین سرشناس حوزه فناوری و از حامیان سرسخت کرملین، این محدودیت‌ها و تلاش برای مسدود کردن شبکه‌های خصوصی مجازی (VPN) را به‌شدت مورد انتقاد قرار داده و هشدار داده که چنین اقداماتی آسیب گسترده‌ای به بخش فناوری وارد می‌کند.

تاتیانا استانووایا، کارشناس روسیه و بنیان‌گذار خبرنامه آر.پولیتیک درباره سیاست‌های کرملین، گفت گسترش حملات پهپادی اوکراین، همراه با قطع اینترنت موبایل و افزایش مالیات‌ها، جایگاه پوتین را تضعیف کرده است. به گفته او، هرچند تهدید فوری برای حکومت پوتین وجود ندارد، اما «فرسایش تدریجی اعتبار پوتین واقعیت دارد.»

در اوایل بهار، نظرسنجی‌های روسیه، از جمله یک نظرسنجی دولتی، کاهش محبوبیت پوتین را ثبت کردند؛ هرچند در ماه مه، پس از تغییر روش نظرسنجی و افزودن مصاحبه‌های حضوری، میزان تأیید او کمی افزایش یافت. بسیاری از ناظران معتقدند این ارقام در فضای سرکوب گسترده مخالفان احتمالاً بیش از واقعیت نشان داده می‌شوند.

الکساندر بائونوف از مرکز کارنگی روسیه-اوراسیا نوشت: «پوتین در حال از دست دادن جادوی خود است. قدرت همچنان به‌طور کامل در دستان اوست، اما افسون آن رو به زوال است. حتی وفاداران حکومت نیز از افزایش محدودیت‌ها و سرکوب شکایت دارند و فعالان اقتصادی که زمانی خوش‌بین بودند، اکنون ناامید شده‌اند.»

تهدیدهای جدید روسیه علیه اوکراین و غرب

پوتین با استناد به حمله پهپادی ۲۲ مه اوکراین به خوابگاه یک کالج در شرق اوکراینِ تحت اشغال روسیه ــ حمله‌ای که به گفته مسکو ۲۱ کشته بر جای گذاشت ــ دستور یک حمله موشکی گسترده به کی‌یف و مناطق اطراف آن را صادر کرد. حمله روز یکشنبه که شامل موشک مافوق‌صوت جدید «اورشنیک» روسیه بود، دو کشته و ده‌ها زخمی برجای گذاشت و بسیاری از ساختمان‌ها را تخریب یا آسیب‌دیده کرد.

وزارت خارجه روسیه روز دوشنبه اعلام کرد که مسکو حملات «مستمر و نظام‌مند» به کی‌یف را با هدف قرار دادن مراکز تولید پهپاد و «مراکز تصمیم‌گیری» آغاز خواهد کرد. این وزارتخانه همچنین از دیپلمات‌های خارجی خواست پایتخت اوکراین را ترک کنند؛ درخواستی که متحدان اوکراین آن را رد کردند.

یک ساختمان تجاری پس از یک حمله روسیه در کی‌یف، اوکراین، در آتش می‌سوزد، یکشنبه ۲۴ مه ۲۰۲۶/عکس از آسوشیتدپرس

سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، با مارکو روبیو، وزیر خارجه ایالات متحده، تماس گرفت تا درباره حملات آینده هشدار دهد و بر ضرورت خروج دیپلمات‌ها تأکید کند. روبیو پس از این تماس به خبرنگاران گفت: «خطر همه این جنگ‌ها این است که با ادامه یافتن، همواره امکان تشدید و گسترش آن‌ها به ابعاد جدید وجود دارد.»

جنگ ایران عملاً تلاش‌های میانجیگری آمریکا در اوکراین را متوقف کرده و ذخایر موشکی ایالات متحده را کاهش داده است؛ موضوعی که تحویل موشک‌های پاتریوت مورد نیاز اوکراین برای مقابله با حملات روسیه را به تأخیر انداخته است. سرگئی پولتایف، تحلیلگر نظامی مستقر در مسکو، گفت روسیه کمبود سامانه‌های پدافند هوایی در کی‌یف را یک فرصت می‌داند. او در تفسیری اخیر نوشت: «پدافند هوایی کی‌یف آن‌قدر فرسوده شده که یک حمله گسترده اکنون می‌تواند مؤثر باشد.»

همزمان با اعلام حملات گسترده به کی‌یف، روسیه موجی از تهدیدها را متوجه متحدان اروپایی اوکراین کرد. وزارت دفاع روسیه فهرستی از تأسیسات اروپایی را منتشر کرد که به گفته این وزارتخانه در تولید پهپادها و قطعات آن‌ها برای اوکراین نقش دارند. همچنین سرویس اطلاعات خارجی روسیه به کشورهای حوزه بالتیک هشدار داد که عضویت در ناتو آن‌ها را از اقدامات تلافی‌جویانه مسکو مصون نخواهد کرد؛ اگر اجازه دهند اوکراین از خاک آن‌ها برای حملات استفاده کند. این کشورها ادعاهای روسیه را رد کرده‌اند. دیمیتری پولیانسکی، نماینده روسیه در سازمان امنیت و همکاری اروپا، گفت: «ما در واقع بسیار، بسیار به رویارویی مستقیم نظامی نزدیک شده‌ایم.»

پوشش ۲۶ میلیارد دلاری پوتین برای طول عمر

در همین حال روزنامه وال‌استریت ژورنال در گزارش شگفت‌انگیزی از تلاش جدی پوتین و سرمایه‌گذاری گسترده دولتی در روسیه برای یافتن شیوه‌هایی در جهت افزایش طول عمر خبر می‌دهد.

از خوکچه‌های آزمایشگاهی و چاپ اندام‌ها گرفته تا کرایوتراپی و ژنتیک، رئیس‌جمهور روسیه پژوهش‌های ضدپیری را به یک اولویت کرملین تبدیل کرده است. وقتی ولادیمیر پوتین در یک میکروفون باز ضبط شد که به شی جین‌پینگ می‌گوید انسان‌ها می‌توانند با جایگزین کردن اندام‌های خود به جاودانگی برسند، برخی این گفت‌وگو را صرفاً به‌عنوان یک صحبت غیررسمی و عجیب میان دو رهبر سالخورده نادیده گرفتند؛ اما در واقع، در جریان این گفت‌وگو در رژه نظامی پکن در سپتامبر گذشته، پوتین گویا از یک ابتکار طول عمر تحت حمایت کرملین سخن می‌گفت که به یکی از پروژه‌های علمی شاخص روسیه تبدیل شده است.

ولادیمیر پوتین در جریان یک سفر ماهیگیری در مجموعه‌ای از دریاچه‌های کوهستانی در تعطیلات خود، در بازه ۱ تا ۳ اوت ۲۰۱۷، در جمهوری تووا در جنوب سیبری، روسیه/عکس از EPA از طریق اسپوتنیک

پوتین، مانند میلیاردرهای سیلیکون‌ولی از جمله جف بزوس، سم آلتمن و پیتر تیل، مدت‌هاست به پژوهش‌های ضدپیری علاقه‌مند بوده است؛ اما در روسیه، تلاش او برای جلوگیری از فرسودگی اکنون به یک اولویت دولتی تبدیل شده که بر روش‌هایی بسیار متنوع از چاپ اندام‌ها، پرورش خوکچه‌ها و قرار گرفتن در معرض دماهای بسیار پایین استوار است. ماه گذشته، دولت روسیه اعلام کرد دانشمندان در حال توسعه یک درمان ژن‌درمانی برای کند کردن پیری سلولی هستند که بخشی از «فناوری‌های نوین حفظ سلامت» و ابتکار ۲۶ میلیارد دلاری پوتین در حوزه طول عمر است.

معاون وزیر علوم، دنیس سکیرینسکی، در ۲۳ آوریل گفت این دارو «یکی از امیدوارکننده‌ترین مسیرها در مبارزه با پیری» را نمایندگی می‌کند.

مسیر امیدوارکننده دیگر؟ ساخت اندام‌های انسانی در آزمایشگاه برای پیوند، یکی از نوآوری‌هایی که پوتین در پکن نیز به آن اشاره کرده بود. همه این تلاش‌ها بخشی از ابتکار ملی طول عمر است که او در سال ۲۰۲۴ معرفی کرد و وعده می‌دهد تا پایان دهه ۱۷۵ هزار جان را نجات دهد (رقمی که به‌طور ناخوشایندی در زمان جنگ، به‌طور تقریبی با برآوردهای مستقل از تلفات نیروهای روسی در تهاجم به اوکراین هم‌پوشانی داشت؛ نکته‌ای که منتقدان در همان زمان یادآور شدند).

اکسیر جاودانگی برای تزار کرملین

دانشمندان دولتی روسیه که پوتین آن‌ها را منصوب کرده است، بر دو فناوری کلیدی تمرکز کرده‌اند: بیوپرینتینگ (چاپ زیستی، یعنی چاپ سه‌بعدی بافت زنده) و زنوترنسپلنتیشن (پیوند میان‌گونه‌ای، یعنی رشد اندام‌های انسانی در بدن مینی‌خوک‌ها، نژادی از خوک که از نظر ژنتیکی سازگار با انسان تلقی می‌شود). دانشمندان روسی که با نهادهای دولتی کار می‌کنند ادعا کرده‌اند که موفق به چاپ زیستی بافت غضروف انسانی و غده تیروئید موش شده‌اند و هدفشان دستیابی به جایگزینی اندام‌های انسانی تا سال ۲۰۳۰ است. جدول زمانی مشابهی برای رشد اندام‌ها در بدن خوک‌ها نیز مطرح شده است.

ولادیمیر پوتین در مراسمی برای گذاشتن گل بر مزار «سرباز گمنام» در کنار دیوار کرملین در مسکو شرکت می‌کند. شنبه ۹ مه ۲۰۲۶، هم‌زمان با مراسم بزرگداشت هشتادویکمین سالگرد پیروزی اتحاد جماهیر شوروی بر آلمان نازی در جنگ جهانی دوم/عکس از آسوشیتدپرس

بنا بر اعلام سرویس مطبوعاتی کرملین در یک یک ایمیل: «در فدراسیون روسیه، مجموعه‌ای از برنامه‌های علمی در این حوزه در حال اجراست؛» و «این پروژه‌ها مورد حمایت دولت هستند و بسیاری از مؤسسات علمی و پژوهشی در آن‌ها مشارکت دارند.»

ابتکار طول عمر روسیه را دو چهره نزدیک به پوتین هدایت می‌کنند: دختر او ماریا ورونتسووا، یک متخصص غدد که بر برنامه‌های ژنتیک تحت حمایت دولت نظارت دارد؛ و فیزیکدان میخائیل کووالچوک، رئیس مؤسسه کورتچاتوف، مرکز تحقیقات هسته‌ای دوران شوروی.

کووالچوک، برادر یوری کووالچوک، متحد نزدیک پوتین و بانکدار و سرمایه‌گذار رسانه‌ای، به معمار فکری برنامه طول عمر کرملین تبدیل شده است. او استدلال کرده که علم به‌زودی به انسان‌ها امکان خواهد داد تا اعضای بدن را به‌طور نامحدود تعمیر و جایگزین کنند. او به رسانه‌های روسی گفت: «سخت است درباره جاودانگی صحبت کرد، اما توانایی ترمیم انسان بدون شک افزایش خواهد یافت.»

پیامد انزوای کشور: گسترش علم یا گسترش آرزو؟

برخلاف پژوهش‌های مشابهی که بزوس، آلتمن یا تیل آن‌ها را تأمین مالی می‌کنند، کارهای مورد حمایت حلقه پوتین در مجلات معتبر بین‌المللی پژوهش‌های داوری‌شده (peer-reviewed) نتایج اندکی داشته‌اند. الکساندر اوستروفسکی، دانشمند روسی که از پیشگامان بیوپرینتینگ در این کشور است، گفت: «اگر مقاله‌ای منتشر نشده باشد، یعنی نتیجه واقعی وجود ندارد و این ادعاها احتمالاً باید بیشتر به‌عنوان آرزو، نه حتی رویا، در نظر گرفته شوند.»

اوستروفسکی پس از تهاجم تمام‌عیار به اوکراین روسیه را ترک کرد و شرکت خود را که اکنون با دولت همکاری می‌کند فروخت. او در اشاره به تحریم‌هایی که پژوهش‌های روسیه را از غرب جدا کرده گفت: «انجام علم در انزوا ممکن نیست. احتمالاً آن‌ها چیزی را به پوتین می‌گویند که او می‌خواهد بشنود تا بودجه بگیرند.»

کووالچوک همچنین علم طول عمر را با نگاه گسترده‌تر کرملین به «نبرد تمدنی با غرب» پیوند داده است. او در سخنرانی بدنامی در سال ۲۰۱۵ هشدار داد که غرب به سمت ایجاد «انسان‌های خدمتکار» حرکت می‌کند؛ افرادی قابل کنترل با آگاهی محدود و تولیدمثل دستکاری‌شده. او همچنین گفته است که ایالات متحده پشت همه‌گیری کووید بوده است.

منابع الهام پوتین

پوتین مدت‌هاست نسبت به چنین ایده‌هایی همدلی نشان داده است. کووالچوک فیلم تولید شوروی فصل مرده (1968) را ستود؛ فیلمی که در آن سیا با پزشکان سابق نازی برای کنترل بشریت تبانی می‌کند. پوتین گفته است این فیلم الهام‌بخش او برای پیوستن به کا.گ.ب بوده است.

یکی دیگر از تأثیرگذاران، ولادیمیر خاوینسون بود که رسانه‌های روسی او را «پزشک سالمندی پوتین» نامیده‌اند و درمان‌های ضدپیری مبتنی بر پپتیدها را که از بافت گوساله استخراج می‌شدند ترویج می‌کرد.

پپتیدها، زنجیره‌های کوتاه آمینواسید که برای بازیابی، رشد عضله و ضدپیری تبلیغ می‌شوند، در میان چهره‌های سلامت و تندرستی آمریکا از جمله رابرت اف. کندی جونیور و جو روگان نیز محبوب شده‌اند؛ هرچند شواهد علمی محدودی برای بسیاری از ادعاهای آن‌ها وجود دارد.

خاوینسون که یکی از بالاترین نشان‌های دولتی روسیه را از پوتین برای دستاوردهای پزشکی دریافت کرده بود، در مصاحبه‌ها گفته بود هدفش افزایش عمر رهبری است که خروج او می‌تواند روسیه را وارد بحران کند. او همچنین استدلال می‌کرد که انسان‌ها باید تا ۱۲۰ سال عمر کنند و به متون کتاب مقدس استناد می‌کرد. خاوینسون در سال ۲۰۲۴ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.

هم خاوینسون و هم کووالچوک دانشمندانی با صلاحیت بالا، اگرچه غیرمتعارف، هستند. بااین‌حال پوتین نسبت به رویکردهای بسیار کم‌اعتبارتر نیز گشوده بوده است. در دیداری در کرملین در سال ۲۰۱۸، پوتین به صدراعظم وقت اتریش، سباستیان کورتس، توصیه کرد از اتاق کرایوتراپی استفاده کند؛ نوعی سونای معکوس که در آن بدن در معرض دماهایی تا منفی ۱۷۰ درجه فارنهایت قرار می‌گیرد. کورتس بعدها گفت از این‌که پوتین با اشتیاق درباره ایستادن برهنه در آن اتاق یخ‌زده توضیح می‌داد شگفت‌زده شده است.

شبه‌علم در خدمت قدرت

پوتین، که اکنون ۷۳ سال دارد، دهه‌هاست تصویری از سرزندگی جسمی را از طریق نمایش‌های ساختگی مردانگی پرورش داده است؛ از شکار نیمه‌برهنه گرفته تا هاکی و موتورسواری با هارلی‌دیویدسون با لباس‌های تنگ سیاه برای نمایش استقامت یک مرد قدرتمندِ کم‌سن‌وسال؛ اما پشت این نمایش سرزندگی، حاکمی قرار دارد که به‌طور غیرمعمولی درگیر فرسودگی بدن است. در دوران همه‌گیری کووید، پوتین پروتکل‌های قرنطینه پیچیده‌ای اعمال کرد، از جمله تونل‌های ضدعفونی و دوره‌های طولانی انزوا برای بازدیدکنندگان. میزهای بسیار بلند و مشهور او به نمادی هم از فاصله سیاسی و هم از ترس از میکروب‌ها تبدیل شد.

ولادیمیر پوتین در جریان جشن عید ارتدوکس «تعمید مسیح» (Epiphany) در صومعه نیلوف در جزیره استولوبنی، در دریاچه سلیگر، در حال شنا در آب بسیار سرد، ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸/عکس از EPA از طریق اسپوتنیک

رسانه‌های روسی و غربی همچنین درباره اقدامات زیبایی احتمالی گمانه‌زنی کرده‌اند، زیرا ظاهر پوتین با افزایش سن به‌طور محسوسی صاف‌تر شده است. بیشتر نزدیک‌ترین مشاوران و متحدان پوتین نیز در دهه هفتاد زندگی خود هستند، از جمله کووالچوک‌ها و چهره‌های کلیدی دولت مانند یوری اوشاکوف، سرگئی چمزوف و نیکولای پاتروشف. تلاش پوتین برای فرار از فرسودگی و تمایل او به علم غیرمتعارف، بازتاب سنتی قدیمی‌تر در میان خودکامگان روسی است.

در دهه ۱۹۲۰، آزمایش‌های خون‌گیری برای جوان‌سازی توسط پلی‌مات شوروی، الکساندر بوگدانف، توجه کرملین را جلب کرد؛ پیش از آنکه او در نتیجه درمان‌های خودساخته‌اش در سن ۵۵ سالگی جان ببازد. یک دهه بعد، پزشک الکساندر بوگومولتس نخستین کنفرانس جهانی طول عمر را برگزار کرد و با پژوهش‌هایی که ادعا می‌کرد انسان می‌تواند تا ۱۵۰ سال عمر کند، مورد ستایش استالین قرار گرفت. بوگومولتس در ۶۵ سالگی درگذشت. روسیه همچنان با برخی از بالاترین نرخ‌های مرگ‌ومیر در جهان توسعه‌یافته مواجه است. امید به زندگی مردان در روسیه امروز حدود ۶۸ سال است، در حالی که این رقم در آمریکا حدود ۷۶ سال و در بیشتر اروپا بیش از ۸۰ سال است.

مرگ، برخلاف انتخابات، حتی برای کرملین نیز همچنان به‌سختی قابل مدیریت است.