در دور دوم ریاستجمهوری ترامپ، تعرفههای آمریکا به بالاترین سطح از پیش از جنگ جهانی دوم رسید و فضای تجارت جهانی را متزلزل کرد. با وجود برخی معافیتها برای کشورهایی مثل اروپا و ژاپن، نرخ کلی تعرفهها به حدود ۲۰ درصد نزدیک شد؛ سطحی که آخرین بار در دهه ۱۹۳۰ دیده شده بود.
دهمین سالگرد برجام در حالی فرارسیده که فعالسازی «مکانیسم ماشه» و تهدید تحریمهای بینالمللی، چشمانداز تجارت ایران را مبهم کرده است. در این نقطه سه سناریوی بازگشت تحریمها، تشدید تنشها یا توافق جدید، مسیر آینده اقتصاد کشور را تعیین خواهد کرد.
شرکتهای زامبی مثل مردگانی که هنوز راه میروند، به فعالان اقتصادی گرای غلط میدهند و رمق تولید و نوآوری را از کارافرینان میگیرند.
صبح ۲۷ خرداد ۱۴۰۴، با اصابت نخستین موشکها به تاسیسات نظامی سمنان، مدیران ایرانی برای اولینبار طعم واقعی جنگ را در کسبوکارشان حس کردند. تنها دو هفته بعد، تحریمهای تازه، موشکباران و جهش دلار همهچیز را تغییر داد و هزینههای بیمه و حملونقل سر به فلک کشید؛ زنجیره تأمین قدیمی که سالها در برابر تحریم دوام آورده بود، حالا زیر فشار بیمههای جنگی و کرایههای چند برابر شده خم شد.
آمارهای تازه وزارت صمت نشان میدهد برخی صنایع جهش تولید را تجربه کردند، اما رکود در صنایع مادر همچنان نگران کننده است .
بحران گاهی بیهشدار از راه میرسد؛ اما واکنش هوشمندانه میتواند تهدید را به فرصت بدل کند.
وضعیت شامخ در سه سال اخیر، داستان رکود مزمن و بحرانهای تازه است؛ رکودی که از تابستان ۱۴۰۳ با شدت گرفتن بحران انرژی و کاهش تقاضا آغاز شد و در بهار ۱۴۰۴ با شوک جنگ ۱۲ روزه به کف تاریخی رسید.
ماهاتیر محمد، سیاستمدار صدساله و کهنهکار آسیایی، در مصاحبهای با بلومبرگ روایت تازهای از جنگ تجاری ترامپ ارائه میدهد؛ روایتی که هشدار میدهد این نبرد اقتصادی پیش از آنکه به دنیا آسیب بزند، دام بزرگی برای خود آمریکاست.
طی تنها یک ماه بیش از ۷۰۰ هزار کارگر مهاجر افغانستانی از ایران خارج شدند؛ اتفاقی که پس از تنشهای اخیر رخ داد و موجب شد بخش بزرگی از نیروی کاری که ستون نامرئی صنعت ساختمان، خدمات شهری و کشاورزی است، با کمبود و اختلال جدی روبهرو شود.
