مسیر توسعه در ایران هیچگاه هموار نبوده و با معضلات زیادی دست و پنجه نرم کرده است. اما برخی از موارد وجود دارد که میتوان گفت تمام برنامهریزیها به بهترین نحو ممکن انجام شده است و حالا باید نتیجه آن را مشاهده کنیم. نکته عجیب اینجاست که نتیجه دلخواه حتی در همین موارد هم بدست نیامده است.
کمتر کسی میتواند با اینکه دهه ۴۰ دوره طلایی اقتصاد در ایران بوده مخالفت کند. اما در مورد اینکه این دستاورد ارزشمند حاصل کار چه کسی بوده است نقطه نظرات متفاوتی وجود دارد.
با اینکه ایران در حال تنظیم هفتمین برنامه توسعه خود است، برخی متخصصان معتقدند ایران ابتدا باید یک سری اصلاحات اساسی را انجام دهد سپس به توسعه فکر کند.
در طول یک قرن اخیر، دهه ۴۰ برای ایران یک نقطه عطف بزرگ بود. محمدرضا پهلوی با شعار ایجاد تمدن بزرگ دست به اقداماتی زد که پایهگذار حرکت ایران به سمت توسعه شد. آمارهایی که از این دهه بدست آمده یک نتیجه طلایی در سطح جهانی را نشان میدهد.
توسعه مفهوم غریبی برای سیاستگذاران ایرانی نیست. سالیان سال است که ایران سیاستهای کلانی را برای توسعهیافتگی اجرا میکند و اکنون در حال تدوین هفتمین برنامه توسعه خود است.
از روزی که سخن از بازگشایی مجدد مسیر ورودی خودروهای خارجی به میان آمده، واردات خودروهای اقتصادی خط اصلی این معرفی شد.
در هفتهای که گذشت قیمت قطعی تعدادی از خودروهای وارداتی مشخص شد. اما همانطور که میدانید تنها ۳۳ هزار نفری که در طرح فروش خودروهای وارداتی شرکت کرده بودند شانس خرید با این قیمتها را دارند. حال سوال اینجاست که وقتی این خودروها به بازار برسند چه قیمتی خواهند داشت؟
وقتی صحبت از توسعه به میان میآید یک سوال ذهن را مشغول میکند، اینکه معضلات با توسعه از بین میرود یا با از بین رفتن معضلات راه توسعه باز میشود.
با بررسی مسیر صنعت خودروسازی در ایران این نکته دریافت میشود که نقاط عطف صنعت خودرو، با شروع همکاری با خودروسازان بزرگ جهان رخ داده است.
بارها در مجامع رسمی و غیررسمی شاهد بازخواست مسئولان و عملکردشان بودهایم. اما نکته جالب اینجاست در تمام این بازخواستها این مسئولان در مورد افعالشان مورد بازخواست قرار گرفتهاند، نه در مورد کارهایی که میتوانستند بکنند اما نکردند.
