اگر دقت کرده باشیم وقتی در عرصه سیاست یک موفقیت بزرگ به دست میآید بخش زیادی از افراد سعی می کنند با دلیل و مدرک ثابت میکنند که در این پیروزی سهم بسزایی داشتهاند. اما کافیست که یک شکست اتفاق افتد. تقریبا همه آنرا به عوامل بیرونی نسبت میدهند و هیچکس قبول تقصیر نمیکند.
بیماری بازار خودرو ایران مربوط به امروز و دیروز نیست و سالهاست که از بازار جهانی خودرو دورافتاده است.
شوروی کمونیستی که بر پایه اندیشههای مارکس رشد کرده بود اعتقاد داشت انسان اول باید به دیگری فکر کند، نه خود. این در صورتی است که همه میدانیم ذات و ماهیت انسان طور دیگری تکامل پیدا کرده و الویت بندی ذهن انسان جور دیگری است.
اتفاقات مهم بازار خودرو این روزها بیشتر معطوف به فضای مجازی است نه خود بازار. این بارهم نوبت به صحبتهای جنجالی یک نماینده مجلس بود که به تیتر یک بازار خودرو شود.
وقتی صحبت از آزادی میشود، تصور بر این است که حداقل همه بخش پایین جامعه طرفدار آن هستند. اما موسی غنینژاد اقتصاددان توضیح میهد که این تصور غلط است.
در اقتصاد ایران افراد و شرکتهای خصوصی زیادی وجود دارند که پتانسیل این را دارند که سری میان سرها داشته باشند. اما به طرز عجیبی رشد فوقالعاده آنها به طور ناگهانی متوقف میشود. بسیاری از کارشناسان این توقف ناگهانی را به دردسرهای ارتباط یک شرکت ایرانی با بازارهای جهانی مربوط میدانند.
در جهان اگر بخواهند کشورها را به دو گروه تقسیم کنند یک معیار وجود دارد: توسعه.
نارسیسیسم یا خودشیفتگی یک اختلال روانی است که فرد به طور افراطی به خود عشق میورزد و به زبان ساده هیچ خدایی را بنده نیست.
چه طرفدار دخالت دولت باشیم، چه نباشیم، اکنون بخش زیادی از اموال عمومی به جیب این نهاد سرازیر میشود. بسیاری از کارشناسان معتقدند که دولت در ازای اینکه این اموال عمومی را دریافت میکند، باید تولید کالای عمومی را نیز به عنوان وظیفه خود بداند. اما در ایران دولت برای اموال عمومی چاله های زیادی کنده است.
یکی از شعارهای اصلی دولتهای توتالیتر تبدیل انسان به یک انسان آرمانی است. موسی غنینژاد، اقتصاددان معتقد است این شعار به آن معناست که چنین حکومتهایی هنوز تعریف درستی از انسان ندارند.
