چین با خودیها به آمریکا نمیرسد
در نگاه آرمانی اینطور به نظر میرسد که فساد و رانت مانع پیشرفت اقتصادی و توسعه است. اما نمونههایی وجود دارد که خلاف این ادعا را ثابت میکند.
میثم سلیمانی ماهینی
جامعه پهلوی دوم ظرفیت توسعه نداشت
در تئوریهایی که به ریشهیابی وقوع انقلاب اسلامی میپردازد، تئوریهای اقتصادی جزو پرتکرار ترین آنهاست. در این تئوری به نارضایتیهای اقتصادی در دهه ۵۰ اشاره میشود و این نارضایتی را یکی از محرکهای اصلی اعتراض در مردم میداند.
ذینفعان جای مردم را گرفتهاند
برخی کارشناسان میگویند یکی از مسائلی که توسعه را به عقب رانده، ظهور افراد ذینفع در دایره سیاستگذاری است.
شاه عباس؛ سردمدار توسعه در ایران ؟
بسیاری از افراد اولین فعالیتهای توسعه محور در ایران را مربوط به دهه ۴۰ و فعالیتهای پهلوی دوم میدانند. اما محمد قوچانی، روزنامهنگار و سیاست پژوه اولین فعالیتهای توسعه محور ایران را مربوط به دوران شاه عباس صفوی میداند.
سوپرایز تویوتا برای بازار ایران
این هفته برای تهیه گزارش به شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران رفته بودیم که در حاشیه این بازدید، توجهمان به چند خودرو که در این مرکز حضور داشتند جلب شد.
اقتصاد دوم جهان در حسرت آزادی
چین در حال حاضر دومین اقتصاد بزرگ جهان محسوب میشود و هیچکس نمیتواند قدرت چین را انکار کند. اما داستان شکلگیری این تاج و تخت عظیم بسیار عجیب است. طبق شایعات شروع طوفان اقتصادی چین با ۱۲ کشاورز شروع شد.
رویای نافرجام توسعهیافتگی/ بروکراسی رو به عقب حرکت میکند
توسعه یافتگی آمال و آرزوی هر سیستم حکمرانی در دنیا است. ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. اما با وجود تمام تلاشهایی که در این راستا صورت گرفته، رسیدن به توسعه یافتگی بیشتر شبیه به یک رویا شده است.
اسکاندیناوی، سنگر سُست سوسیالیستها
کارنامه حکومتهای سوسیالیستی چندان قابل دفاع نیست. اما این موضوع باعث نشده که طرفداران این مکتب از بین بروند. سنگر اصلی این طرفداران در مقابل مخالفان نیز کشورهای پیشرفته حوزه اسکاندیناوی است.
ایدئولوژی ایران با توسعه همراه نبود
این که پهلوی دوم، حداقل در دهه ۴۰ در مسیر توسعه قدمهای مثبتی برداشت موردی نیست که به راحتی بتوان با آن مخالفت کرد.
اقتصاد دولتی نفت ونزوئلا را به آتش کشید
کشورهای آمریکای لاتین تقریبا همه از مسیر توسعه عقب ماندهاند و برخی علت این موضوع را استعمار طولانی مدت این کشورها میدانند. اما حقیقت ماجرا این است که اگر این کشورها مسیر درستی را انتخاب کرده بودند زمان و سرمایه کافی برای رسیدن به قافله توسعه را دارا بودند.
