درآمدهای نفتی ایران در ۸ ماهه نخست سال ۱۴۰۴، تصویری روشن از «نشت ساختاری ارز» در اقتصاد تحت تحریم ارائه میدهد. طبق قانون بودجه، دولت باید در این بازه بیش از ۳۷ میلیارد دلار درآمد نفتی محقق میکرد، اما آمارها نشان میدهد تنها حدود ۱۸.۷ میلیارد دلار به دست آمده است؛ یعنی تحقق ۵۰ درصدی.
محاسبات نشان میدهد هر بشکه نفت ایران بهطور متوسط با قیمتی نزدیک به ۴۴ دلار فروخته شده؛ در حالیکه قیمت مبنا در بودجه ۶۳ دلار بوده است. این شکاف، نه فقط نتیجه تخفیف به مشتریان (بهویژه چین)، بلکه حاصل هزینههای سنگین دور زدن تحریمهاست: از ناوگان سایه و واسطهها تا ریسک بازگشت ارز.
نتیجه نهایی، کاهش عرضه مؤثر ارز، تشدید کسری بودجه و فشار مضاعف بر نرخ ارز است؛ چرخهای که هزینه آن مستقیماً به اقتصاد و معیشت مردم منتقل میشود.
