بررسیهای تاریخی نشان میدهد چنین سطحی از افزایش دستمزد تنها دو بار دیگر در شش دهه گذشته رخ داده است؛ یکبار در سال ۱۳۵۳ با رشد ۶۴ درصدی و بار دیگر در سال ۱۳۷۲ با رشد حدود ۶۷ درصدی. به این ترتیب، افزایش اخیر حداقل حقوق کارگری در ۳۳ سال گذشته بیسابقه بوده است.
روند تغییرات حداقل حقوق و تورم از سال ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۵ نشان میدهد تنها در فاصله سالهای ۹۳ تا ۹۶ و همچنین در سال ۱۴۰۱ رشد حقوق از تورم پیشی گرفته است؛ دورههایی که جامعه از این شکاف به نفع قدرت خرید بهره برده است.
با این حال، برآورد خوشبینانه اکوایران از تورم بر اساس میانگین رشد ماهانه شاخص قیمتها از ابتدای دولت چهاردهم تاکنون نشان میدهد که تورم تا پایان سال ۱۴۰۵ میتواند به حدود ۶۷ درصد برسد. حتی در این سناریوی خوشبینانه نیز رشد حداقل حقوق کمتر از رشد سطح عمومی قیمتها خواهد بود و فشار تورمی همچنان بر قدرت خرید کارگران باقی میماند.