شاخص فلاکت اقتصاد ایران در زمستان ۱۴۰۴ به ۵۸.۲ واحد رسید؛ بالاترین سطح در دست‌کم ۱۳ سال گذشته و نشانه‌ای از تشدید هم‌زمان فشار تورم و بیکاری بر خانوارها. این شاخص که از جمع نرخ تورم و نرخ بیکاری به دست می‌آید، اگرچه معیار کامل رفاه نیست، اما یکی از مهم‌ترین نماگرهای سنجش فشار اقتصادی بر جامعه محسوب می‌شود.

بررسی روند تاریخی نشان می‌دهد اقتصاد ایران طی یک دهه گذشته چندین موج بحران را تجربه کرده؛ از تحریم‌های شدید اوایل دهه ۹۰ گرفته تا بازگشت تحریم‌های نفتی، شوک کرونا و جهش‌های تورمی اخیر. اما نکته نگران‌کننده آن است که هر قله جدید شاخص فلاکت، در سطحی بالاتر از قله قبلی ثبت شده؛ موضوعی که از ساختاری شدن مشکلات اقتصاد کلان ایران حکایت دارد.

در سطح استانی نیز شکاف قابل توجهی دیده می‌شود. تهران و خراسان جنوبی کمترین شاخص فلاکت را ثبت کرده‌اند، در حالی که استان‌های غربی مانند کردستان، کرمانشاه و لرستانبدترین وضعیت را تجربه می‌کنند. این تفاوت‌ها نشان می‌دهد فشار اقتصادی در ایران به شکل نامتوازن توزیع شده و مناطق کم‌برخوردارتر بیشتر در معرض بحران قرار دارند.

رکورد جدید شاخص فلاکت تنها یک عدد نیست؛ بازتابی از کاهش مستمر قدرت خرید، افت رفاه عمومی و تعمیق نابرابری اقتصادی در کشور است.