به گزارش اکوایران به نقل از ایرنا، وبگاه نوبل پرایز در گزارشی آورده است:
در مراسم معرفی برندگان جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۶ که امروز پنجشنبه ۱۶ مهرماه برگزار شد، نام (Anne Carson) «برای آثار جسورانه و خلاقانهاش که در گفتوگویی بازیگوشانه با سنت کلاسیک، فرمهای جدیدی برای ادبیات معاصر خلق کرده است.» اعلام شد.
آن کارسون (Anne Carson) نویسنده، شاعر، مترجم و استاد ادبیات کلاسیک کانادایی است که در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۵۰ (۳۱ خرداد ۱۳۲۹ شمسی) در تورنتو، انتاریو به دنیا آمد.
تحصیلات خود را در دانشگاه تورنتو در مقاطع کارشناسی (۱۹۷۴)، کارشناسی ارشد (۱۹۷۵) و دکتری (۱۹۸۱) در رشته ادبیات کلاسیک به پایان رساند و همچنین مدرکی از دانشگاه سنت اندروز اسکاتلند دریافت کرد. او سالهاست به تدریس ادبیات کلاسیک و تطبیقی در دانشگاههای برجستهای مانند پرینستون، مکگیل و میشیگان مشغول است.
سبک ادبی و شهرت
کارسون به دلیل سبک ترکیبی و ژانرشکن اوست؛ او در آثارش مرزهای میان شعر، مقاله، رمان و ترجمه را در هم میآمیزد و داستانهای معاصر را با اسطورههای یونان باستان پیوند میزند. از او به عنوان یکی از «ارزندهترین متفکران معاصر» یاد میشود که پلی میان ادبیات کلاسیک و ادبیات مدرن زده است.
آن کارسون در سراسر دوران حرفهای خود، شعرنویسی را با کار ترجمه و تدریس در دانشگاههای مختلف ترکیب کرده است. تقریباً تمام آثار ادبی او حول نقطه تلاقی وسواس یک فیلولوگ (متخصص متنهای کهن) به کلمات و اشتیاق یک شاعر به معنای تازه میچرخد. او خود، ریشهشناسی کلمات را نقطه شروع تمام کارهایش معرفی کرده است.
خودزندگینامه سرخ (Autobiography of Red, ۱۹۹۸): مشهورترین اثر او، رمانی منظوم که بازخوانی مدرن و کوئیر اسطوره یونانی «گرونیون» است.
اروس تلخ و شیرین (Eros the Bittersweet, ۱۹۸۶): نخستین کتاب او که بر اساس تز دکترایش نوشته شد و به ماهیت عشق رمانتیک میپردازد.
زیبایی شوهر (The Beauty of the Husband, ۲۰۰۱): اثری که جایزه تی.اس. الیوت را برایش به ارمغان آورد.
خبرآنلاین نوشت: آن کارسون، شاعر، مترجم و کلاسیکشناس کانادایی که با آثاری چون، «زندگینامه سرخ» و «ناکس» توانسته است مرزهای میان شعر، جستار، ترجمه و روایت را درآمیزد و جایگاهی برجسته در صحنه ادبیات و هنر معاصر جهان به دست آورد.
برخلاف برخی از چهرههای سرشناس رماننویسی جهان، آن کارسون تا پیش از دریافت نوبل ادبیات ۲۰۲۶ در بازار کتاب ایران چهرهای چندان پرمخاطب یا عمومیتیافته نبوده است. دلیل اصلی این موضوع، فرم پیچیده آثار اوست که تلفیقی از شعر نو، پاپیروسهای یونان باستان، جستارنویسی و نقد ادبی است و ترجمه آن نیازمند تسلط همزمان به زبان انگلیسی معاصر و زبانشناسی متون کلاسیک است.