اکوایران: در روزگاری که خودروسازان جهان برای کاهش مصرف سوخت، رعایت استانداردهای آلایندگی و توسعه خودروهای برقی با یکدیگر رقابت می‌کنند، تصمیم یک مدیر آمریکایی برای بازگرداندن موتورهای هشت‌سیلندر و احیای پیکاپ‌های پرقدرت، توجه یکی از معتبرترین رسانه‌های خودرویی جهان را جلب کرده است. تیم کونیسکی، مدیر برندهای آمریکایی استلانتیس، در جوایز خودرویی آمریکا برای سال ۲۰۲۷ از سوی تاپ‌گیر به‌عنوان «شخصیت سال» انتخاب شد؛ انتخابی که بیش از هر چیز به معنای تقدیر از بازگشت یک هویت قدیمی به صنعت خودروی آمریکاست.
کونیسکی در یک سال گذشته چند تصمیم مهم گرفته است؛ بازگرداندن موتور HEMI V8 به رم ۱۵۰۰، احیای بخش مهندسی عملکردی SRT و بازگرداندن پیکاپ رم TRX با ۷۷۷ اسب‌بخار قدرت. شاید در نگاه اول این تصمیم‌ها صرفاً مجموعه‌ای از اقدامات هیجان‌انگیز برای علاقه‌مندان خودروهای عضلانی به نظر برسند، اما پشت آن‌ها یک پیام مهم مدیریتی وجود دارد: مشتریان همیشه با مسیر انتخابی مدیران خودروسازی همراه نمی‌شوند و گاهی لازم است خودروساز از تصمیم‌هایش عقب‌نشینی کند.
اشتباه استلانتیس؛ حذف چیزی که مشتری می‌خواست
ماجرا از تصمیم استلانتیس برای کنار گذاشتن موتور مشهور HEMI V8 در رم ۱۵۰۰ آغاز شد. این شرکت برای مدل سال ۲۰۲۵، موتور هشت‌سیلندر را از سبد این پیکاپ حذف کرد و پیشرانه‌های شش‌سیلندر خطی توربوشارژ Hurricane را جایگزین آن کرد. از نظر مهندسی، این تغییر قابل دفاع بود؛ موتورهای جدید قدرت و گشتاور بالایی داشتند و در عین حال می‌توانستند مصرف سوخت و آلایندگی را کاهش دهند.
اما یک مسئله در محاسبات استلانتیس نادیده گرفته شده بود: مشتریان رم فقط برای قدرت و گشتاور یک پیکاپ پول نمی‌پردازند. صدای موتور V8، شخصیت رانندگی و سابقه HEMI برای بخشی از خریداران، بخشی از هویت این خودرو بود. حذف این موتور، به معنای حذف یکی از مهم‌ترین دلایل انتخاب رم برای این گروه از مشتریان محسوب می‌شد.
کونیسکی در ژوئن ۲۰۲۵ اعلام کرد موتور ۵.۷ لیتری HEMI V8 به رم ۱۵۰۰ مدل ۲۰۲۶ بازمی‌گردد. این پیشرانه ۳۹۵ اسب‌بخار قدرت و ۵۵۶ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند و در کنار موتورهای Hurricane در دسترس مشتریان قرار می‌گیرد. او در زمان اعلام این تصمیم، جمله‌ای کم‌سابقه در ادبیات مدیران خودروسازی به زبان آورد: «رم در حذف HEMI اشتباه کرد؛ مسئولیت آن را می‌پذیریم و اصلاحش کردیم.»
این جمله، یکی از مهم‌ترین دلایل توجه به کونیسکی است. او به‌جای آنکه تصمیم قبلی شرکت را با توجیهات فنی و زیست‌محیطی توضیح دهد، پذیرفت که بخشی از خواسته مشتریان در تصمیم‌گیری نادیده گرفته شده است. بازگشت HEMI نیز به معنای کنار گذاشتن موتورهای جدید نیست؛ استلانتیس هر دو گزینه را حفظ کرده تا مشتریان انتخاب کنند.
احیای SRT؛ بازگشت به روزهای پرقدرت دوج و رم
دومین اقدام کونیسکی، احیای بخش SRT یا Street and Racing Technology بود؛ واحدی که سال‌ها مسئول توسعه خودروهای عملکردی و پرقدرت گروه کرایسلر بود. این بخش پس از شکل‌گیری استلانتیس عملاً از مرکز توجه خارج شده بود، اما در ژوئیه ۲۰۲۵، شرکت از بازگشت آن با هدایت کونیسکی خبر داد.
قرار است SRT توان مهندسی و توسعه محصولات پرفورمنس چهار برند آمریکایی استلانتیس، یعنی کرایسلر، دوج، جیپ و رم را زیر یک ساختار متمرکز کند. این تصمیم در واقع بازگشت به بخشی از DNA خودروسازی آمریکاست؛ جایی که قدرت موتور، شتاب، صدای پیشرانه و توانایی‌های فنی، فقط اعداد یک کاتالوگ نیستند و به هویت یک برند تبدیل می‌شوند.
کونیسکی برای این مأموریت چهره تازه‌ای نیست. او از سال ۱۹۹۲ در کرایسلر فعالیت کرده و در دوره‌های مختلف مسئولیت برندهایی مانند دوج و رم را بر عهده داشته است. در دوران مدیریت او در دوج، محصولاتی مانند چلنجر هلکت و دیمون به نمادهای خودروهای عضلانی مدرن آمریکا تبدیل شدند. بنابراین، بازگشت SRT را می‌توان ادامه مسیری دانست که کونیسکی سال‌ها در آن فعالیت کرده است.
۷۷۷ اسب‌بخار؛ بازگشت هیولای رم
اما شاید مهم‌ترین نمایش این رویکرد، بازگشت رم TRX باشد. این پیکاپ پیش‌تر با موتور ۶.۲ لیتری سوپرشارژ HEMI و قدرت ۷۰۲ اسب‌بخار شناخته می‌شد؛ محصولی که برای رقابت با فورد F-150 رپتور R طراحی شده بود. پس از توقف تولید نسل قبلی، حالا رم دوباره این مدل را به بازار بازگردانده است.
نسل جدید رم ۱۵۰۰ SRT TRX برای مدل ۲۰۲۷، به موتور ۶.۲ لیتری سوپرشارژ HEMI مجهز شده و ۷۷۷ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند. این رقم، ۷۵ اسب‌بخار بیشتر از نسل قبلی است. رم برای شتاب صفر تا ۹۶ کیلومتر بر ساعت این پیکاپ نیز زمان ۳.۵ ثانیه را اعلام کرده است. به این ترتیب، TRX دوباره به یکی از قدرتمندترین پیکاپ‌های بنزینی تولید انبوه جهان تبدیل شده است.
بازگشت TRX فقط احیای یک نام قدیمی نیست؛ این خودرو نشان می‌دهد رم قصد دارد در بازاری که رقابت بر سر توانایی‌های آفرود و عملکرد فنی پیکاپ‌ها جدی‌تر شده، دوباره جایگاه خود را تثبیت کند. در واقع، کونیسکی به‌جای آنکه صرفاً به گذشته افتخار کند، تلاش کرده محصولی با مشخصات فنی قوی‌تر از نسل قبلی ارائه دهد.
پیام جایزه تاپ‌گیر برای صنعت خودرو چیست؟
انتخاب کونیسکی به‌عنوان شخصیت سال تاپ‌گیر را نباید به معنای مخالفت با برقی‌سازی یا بازگشت صنعت خودرو به دوران موتورهای حجیم تعبیر کرد. حرکت به سمت خودروهای کم‌مصرف و برقی، همچنان یکی از مسیرهای اصلی صنعت خودرو است. اما تجربه استلانتیس نشان می‌دهد که تغییر فناوری، اگر بدون توجه به سلیقه و انتظارات مشتریان انجام شود، می‌تواند به تصمیمی پرهزینه برای برند تبدیل شود.
کونیسکی در عمل نشان داده که گذار به فناوری‌های جدید الزاماً به معنای حذف تمام ویژگی‌های قدیمی نیست. یک خودروساز می‌تواند موتورهای کم‌مصرف‌تر را توسعه دهد، اما هم‌زمان برای مشتریانی که هنوز موتور V8 می‌خواهند نیز محصول داشته باشد. می‌تواند به سمت برقی‌سازی حرکت کند، اما هویت برندهایش را به‌سادگی قربانی یکسان‌سازی محصولات نکند.
این همان نکته‌ای است که انتخاب او را از یک جایزه معمولی مدیریتی متمایز می‌کند. تاپ‌گیر در کنار انتخاب خودروهای برتر سال، از مدیری تقدیر کرده که با پذیرش یک اشتباه، بخشی از هویت فراموش‌شده صنعت خودروی آمریکا را دوباره به میدان آورده است. شاید در دوره‌ای که بسیاری از خودروها به سمت شباهت بیشتر به یکدیگر حرکت می‌کنند، ساختن محصولاتی با شخصیت متمایز همچنان یک مزیت رقابتی باشد؛ حتی اگر زیر کاپوت آن‌ها موتوری هشت‌سیلندر قرار گرفته باشد.
