لایحه بودجه سال 1405 سر و صداهای زیادی برپا کرد. به ویژه به این علت که این سند بودجه‌ به شکلی انقباضی طراحی شده است.

 بررسی جز به جز این بودجه از اهمیت بالایی برخوردار است. چرا که اهمیت و ترجیح سیاستگذاران در هزینه‌کرد معین می‌شود. اینکه بودجه برای چه نهادها و افرادی بیشتر و برای چه گروهی کمتر انقباضی بوده است.

از همین‌رو مطالعه بودجه دستگاه‌ها حائز اهمیت است. چرا که چشم‌انداز و برنامه‌های سیاستگذاران در امور مختلف را نمایان می‌کند.

رقم کل اعتبارات تعلق گرفته به دستگاه‌های اجرایی نزدیک به 4000 همت معین شده که سهمی 67 درصدی از بودجه عمومی دولت را تشکیل داده است. این رقم در مقایسه با بودجه 1404 رشدی 26 درصدی داشته است. بررسی‌ها نشان می‌دهد قوه مجریه یا همان دولت با 80 درصد بیشترین سهم از بودجه دستگاه‌ها را به خود اختصاص داده است. لازم به ذکر است که ارقام مورد اشاره بدون لحاظ فرابودجه ( بودجه نهادهای دفاعی کشور) مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

از میان وزارتخانه‌ها بالاترین بودجه به ترتیب به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و بعد وزارت کار و در نهایت وزارت آموزش و پرورش اختصاص یافته است.

در میان برنامه‌های اصلی، بیشترین مقدار اعتبار به صندوق‌های بازنشستگی تعلق گرفته و در رتبه‌های بعد آموزش و پرورش عمومی و خدمات درمانی قرار گرفته‌‌اند.

همچنین خدمات پزشک خانواده بالاترین رشد اعتبارات را در لایحه 1405 تجربه کرده و تامین منابع پایدار مالیاتی نیز کمترین رشد منابع را به خود اختصاص داده است.

از طرف دیگر مشخص نیست به برخی برنامه‌ها و طرح‌ها بر چه اساس بودجه تعلق گرفته است و این برنامه‌ها چه آورده‌ای برای اقتصاد کشور به همراه دارند.