باران توسعه از زمین به آسمان میبارد
وقتی به تاریخ توسعه در ایران نگاهی میاندازیم متوجه میشویم اندک حرکتهای مثبت این مسیر معمولا با تصمیم یک شخص که در رأس برخی از امور قرار گرفته رخ داده است.
میثم سلیمانی ماهینی
نسخه درمان مهاجرت پیچیده شد
یکی از بزرگترین بحرانهایی ایران با آن مواجه شده، بحران مهاجرت است. این بحران برای کسبوکارهایی که نیروی متخصص نیاز دارند، جدیتر هم هست.
مجلس میتواند بگوید نماینده مردم است؟
از نظر بسیاری از کارشناسان دو نهاد مجلس و دولت، دو بازوی اصلی حرکت یک کشور به سمت توسعه به حساب میآیند. برخی از این کارشناسان اعتقاد دارند مجلس مهمترین راه ارتباط جامعه با امور کلان حاکمیتی است.
این روزها کسی خودرو نمیفروشد
وقتی برای اولین بار قیمت رسمی خودروهای وارداتی اعلام شد صدای بسیاری از افراد درآمد. چون با وجود اینکه خودروهای وارد شده از ارزانترین نمونههای موجود در دنیا انتخاب شده بودند، خبری از قیمت اقتصادی روی آنها نبود.
رویای نافرجام عبور از عربستان و ترکیه
اگر یک معیار باشد که اکثر افراد برای مقایسه کشورها آنرا قبول داشته باشند، توسعه یافتگی است.
آزادی نباشد توسعهای در کار نیست
توسعه مفهومی است که برای ارزیابی آن چندین پارامتر معین وجود دارد. اما در حالی که بسیاری از افراد تصور میکنند که این پارامترها مختص به دادههای اقتصادی یک کشور میشود، معیارهایی وجود دارد که عوامل بسیار گسترده از اقتصاد را هم در نظر میگیرد.
پاگشای اولین وارداتی اروپایی
در دور جدید واردات خبری از تنوعی که قبل از ممنوعیت واردات وجود داشت نیست. تحریمهای ایران سفت و سختتر از قبل شده است و سقف قیمتی تعیین شده توسط سیاستگذار باعث شده سبد محصولات وارداتی نسبت به گذشته بسیار کوچک شود.
برق از سر واردکنندههای خودرو پرید
اگر بگوییم مسئول اصلی وضعیت کنونی صنعت و بازار خودرو دولت است، بیراه نگفتهایم.
تبر مجلس به کمر توسعه
حدود بیست سال پیش در سال ۱۳۸۴ یک نقشه راه بیست ساله برای توسعه یافتن ایران ترسیم شد. پیشبینی این برنامه این بود که ایران در سال ۱۴۰۴ زود تر از رقبایی مانند عربستان و ترکیه به توسعه دست پیدا کند. حالا در حالی که ۲ سال تا پایان این برنامه زمان باقی مانده ایران نه تنها به توسعه نزدیک نیست، بلکه حتی از رقبای سنتی خود نیز عقب افتاده.
چرا جامعه به جان کسب و کارها میافتد؟
سال ۱۳۵۷ با وقوع انقلاب اسلامی بسیاری از شرکتها و کسب و کارهای بزرگ مصادره شد و اکثر آنها نیز بعد از مصادره به سمت نابودی رفت. جالب اینجاست که اکنون نیز بسیاری از افراد جامعه نسبت به شرکتهای بزرگ ایران و ارتباطات آنها احساس خوبی ندارند.
