حدود بیست سال پیش در سال ۱۳۸۴ یک نقشه راه بیست ساله برای توسعه یافتن ایران ترسیم شد. پیشبینی این برنامه این بود که ایران در سال ۱۴۰۴ زود تر از رقبایی مانند عربستان و ترکیه به توسعه دست پیدا کند. حالا در حالی که ۲ سال تا پایان این برنامه زمان باقی مانده ایران نه تنها به توسعه نزدیک نیست، بلکه حتی از رقبای سنتی خود نیز عقب افتاده.
سال ۱۳۵۷ با وقوع انقلاب اسلامی بسیاری از شرکتها و کسب و کارهای بزرگ مصادره شد و اکثر آنها نیز بعد از مصادره به سمت نابودی رفت. جالب اینجاست که اکنون نیز بسیاری از افراد جامعه نسبت به شرکتهای بزرگ ایران و ارتباطات آنها احساس خوبی ندارند.
شرایط اقتصادی حاکم باعث شده بخش زیادی از کسبوکارها در شرایط بحرانی قرار بگیرند. اما چیزی که باعث میشود حال صاحبان این کسبوکارها بدتر شود این است که در برابر بسیاری از این مشکلات کاری از دستشان ساخته نیست. چراکه حل کردن آن فقط با اجرای سیاستهای کلان توسط نهادهای بالا دستی امکان پذیر است.
کمتر کسی این روزها پیدا میشود که نسبت به خودروهای کرهای دیدگاه منفی داشته باشد. دو خودروساز کره یعنی هیوندای و کیا به اندازهای خوب عمل کردهاند که این روزها حتی در اروپا و آمریکا هم کسی پشت سرشان بد نمیگوید.
بازار خودرو این هفته به نوسانات کنترل شده خود ادامه داد. البته بخشی از خودروهای لوکس که قبل از ممنوعیت واردات به ایران رسیده بودند همچنان به روند افزایشی خود ادامه دادند.
منابع انسانی یکی از بزرگترین سرمایههای هر بنگاه اقتصادی به حساب میآید. اما به اعتقاد محمد فاضلی، جامعه شناس یکی از تهدیدهایی که هم اکنون شرکتها به چالش میکشد، همین سرمایههای انسانی هستند.
مبارزه با تورم اگر به عنوان هدف اصلی دولتها عنوان نشود، حداقل یکی از شعارهای اصلی دولتهایی است طی این سالیان روی کار آمدهاند.
اصلاحات اقتصادی بدون اینکه به اقشار مختلف فشاری وارد نشود، تقریبا غیر ممکن است. به همین دلیل برای شروع هر اصلاحاتی، به اعتماد جامعه نسبت به سیاستگذار نیاز است.
نوسانات نرخ ارز به امری پرتکرار در اقتصاد ایران تبدیل شده است و این روند تکراری باعث شده حتی کسبوکارهای خرد نیز سریعا نسبت به این موضوع واکنش نشان دهند.
تعویق بسیاری از اصلاحات اقتصادی هزینههای جبران ناپذیری دارد. با این حال همه ما مثالهایی از این اصلاحات در ذهنمان داریم که سیاستگذار برای اجرای آن امروز و فردا میکند.
