تحلیلگر اقتصاد کلان
گزارش تازه مرکز آمار ایران از تورم اسفند ۱۴۰۴، تصویری نگرانکننده از اقتصاد کشور ارائه میدهد. اگرچه تورم ماهانه نسبت به بهمن کاهش یافته، اما شاخصهای مهمتری مانند تورم نقطهبهنقطه و تورم سالانه همچنان صعودی هستند و به بالاترین سطوح در بیش از یک دهه گذشته رسیدهاند.
یکی از نگرانیهای این روزهای مردم و کسبوکارها مربوط به مالیاتی است که باید برای فعالیتهای خود در سال ۱۴۰۴ بپردازند.
تورم یعنی افزایش سطح عمومی قیمتها در اقتصاد و تجربه ایرانیان در پانزده سال اخیر نشان داده که تورم شبیه سم برای رفاه مردم است.
تفاوت چشمگیر سطح زندگی میان کشورها، از آمریکا تا مکزیک، چین یا نیجریه، ریشه در یک عامل کلیدی دارد: بهرهوری. بهرهوری یعنی میزان کالا و خدماتی که هر کشور در هر ساعت کار تولید میکند.
در جلسه تعیین دستمزد روز یکشنبه ۲۴ اسفند، نرخ حداقل حقوق کارگری با حدود ۶۰ درصد افزایش به بیش از ۲۰ میلیون تومان در ماه رسید.
سال ۱۴۰۴ به عنوان یکی از متلاطمترین دورههای اقتصادی ایران در دهههای اخیر به ثبت رسید. این سال با شوکهای متعدد اقتصادی، سیاسی و اجتماعی همراه بود که تأثیرات عمیقی بر معیشت مردم و ساختار اقتصادی کشور برجای گذاشت. دو جنگ منطقهای، اعتراضات معیشتی گسترده، سه دوره قطعی اینترنت و فعالسازی مکانیسم ماشه تنها بخشی از رویدادهای کلیدی این سال بودند.
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود رشد اقتصادی پاییز ۱۴۰۴ را ۲.۸ درصد اعلام کرد. این در حالی است که آمارهای شامخ حکایت از افول بخش صنعت در ایران داشتند.
دکتر تیمور رحمانی اقتصاددان در گزارشی ریشه تورم در ایران و افق آن را مورد بررسی قرار داده است.
سال ۱۴۰۴ برای بازارهای مالی، سال نوسان انتظارات بود؛ رفتوبرگشت میان امید به مذاکره و سایه تنشهای منطقهای، مسیر بازدهیها را شکل داد.
اخیرا شیوه اعطای یارانه از حالت دهکبندی به یکسری شرایط خاص تغییر پیدا کرده است. به این معنا که دیگر مهم نیست یک خانوار در چه دهک درآمدی قرار گرفته همین که خانه ۵۰ میلیاردی یا خودروی ۵ میلیارد تومانی داشته باشد باعث میشود یارانه دریافت نکند. حال سوال اینجاست که آیا قرار دادن یک مبلغ مطلق برای داراییهای مردم به معنای دارا بودن آنها و عدم نیاز به یارانه است؟
