بحران اخیر در تنگه هرمز و اختلال در مسیرهای کشتیرانی باعث شد تعداد زیادی از کشتیها در وضعیت معطلی قرار بگیرند؛ موضوعی که فشار جدی بر زنجیره تأمین، بهویژه در بخش کشتیهای فلهبر و کالاهای اساسی وارد کرده است.
در این شرایط، بخشی از تجارت خارجی به مسیرهای جایگزین مانند ترکیه و پاکستان منتقل شد، اما محدودیت ظرفیت بنادر، افزایش هزینه حملونقل و ضعف زیرساختهای ریلی همچنان مانع از بازگشت سریع به وضعیت پایدار شده است.
در چنین فضایی و همزمان با آغاز بازه ۶۰ روزه مذاکرات بر اساس تفاهمنامه ایران و آمریکا، این سؤال مطرح است که آیا با توجه به شرایط موجود امکان رشد واقعی صادرات در کوتاهمدت وجود دارد؟
کیوان جعفری طهرانی، کارشناس ارشد بازارهای بینالملل، ضمن بررسی مسیرهای جایگزین ترکیه و پاکستان و اقداماتی که در طول بحران انجام شده است، به این پرسش پاسخ میدهد.
