اشکان زارع

میوه ممنوعه انقلاب فرانسه

آنها که با رویا بزرگ شده و کودکی را سپرده بودند، هم بازیان خیال، که قوای سرعت، ملایمت و قدرت را یکسر دستیار خود کرده بودند، آنها که یاورانی برای خواهش دل‌هایشان یافتند و چیزی در دست، همان قدر نرم و قالب پذیر که دلخواهشان بود فراخوانده شدند، تا توان و هنرشان را به کار بندند، نه در یوتوپیا، میدان هایی پنهان از دید، یا در جزیره‌ای پنهان که خدا می داند کجاست! بلکه در همین جهان، که جهان همه ماست، جایی که در آن، در نهایت، یا خوشبختی را در می‌یابیم یا مطلقاً هیچ چیز!

دل ایرانشهر | جغرافیا و سقوط دولت

جغرافیا یکی از عوامل سازنده تمدن است؛ اقلیم و جغرافیا، تحولات و دستکاری انسان در آن همواره عامل مهمی در پیشبرد تمدن‌ها و زوال آن‌ها بوده است. در این قسمت از دل ایرانشهر، اشکان زارع با دکتر جواد حسین‌زاده گفت‌وگو کرده و به اهمیت درک جغرافیای ایران با استناد به مدارک و شواهد باستان شناسی پرداخته است.

مربعِ گِردِ «دولت اسلامی»؛ نتیجه وارونه کردن تاریخ؟

امروز به سهولت در همه صنوف از «دولت» حرف می‌زنیم، بسیاری هم حتی در میان روشنفکران در درک معنای مستطاب آن دچارِ یک خطایِ شناختیِ بزرگ با ارجاع به مفاهیم تاریخی به نام «زمان‌پریشی» (Anachronism) شوند. قاطبه این روشنفکران و گفته‌های مطروحه از سوی آنها با یک کژ فهمی همراه است، آنها تصور می‌کنند دولت، یک ظرفِ خالی است.

الهیاتِ سیاست و تراژدیِ معنا؛ چرا روشنفکران به آغوش استبداد غلتیدند؟

دل ایرانشهر | قسمت نخست: گستره ایران

ایرانشهر، در تاریخ همان کشور ایران بوده است؛ گستره آن نیز بسیار بیشتر از قلمرو سیاسی امروز ایران است.

حق طبیعی در قرون وسطی

در جهان امروز، با هیاهوی نسبی‌گرایی اخلاقی و سیطره‌ی پوزیتیویسم حقوقی که جهان مدرن را به مجمع‌الجزایری از اراده‌های متناقض بدل کرده است، و هر کس بنا به منافع و تجربه زیسته خود بر طبل آنارشیسم می‌کوبد، بازگشت به سرچشمه‌های فکری سنت کلاسیک، نه یک تفنن تاریخی، بلکه ضرورتی حیاتی برای فهم موقعیت تراژیک انسان معاصر است.

ژوزف دو مستر و تشریح یک کیفرخواست علیه جهان مدرن

در ویرانه‌های پس از انقلاب فرانسه، در دورانی که بوی باروت و خون با عطر خوش‌بینانه «عقل» -مرادم عقل گرایی است- در هم آمیخته بود، صدایی برخاست که نه برای ستایش و نیایش آزادی، که برای مرثیه‌سرایی بر آن ایده فراگیر سخن می‌گفت. این صدای ژوزف دو مستر (۱۷۵۳-۱۸۲۱) بود.

ویروس «نظریه»؛ چگونه چپ، دانشگاه و خرد را به زانو درآورد

در دانشگاه، این گلخانه‌های روشنفکری، به کار بردن واژه‌ای نابه‌جا، شما را به ارتکاب «ریزپرخاشگری» متهم می‌کند و از شما انتظار می‌رود با دیدن اولین انگشت اتهام، بی‌درنگ زانوی ندامت بر زمین بزنید. اعتراف کنید که «من یک فاشیست هستم» این واژه‌های نا به جا از فیلتر زبان طراز نوین چپ‌ها رد نشده‌اند؛ یعنی در غربالگری از سوی آنان، این مفتشان اندیشه، نتوانستند بلوغ خود را ثابت کنند. همان اصطلاحات و واژه‌هایی که باید در نطفه خفه شوند. میهن دوستی، بازار آزاد، رقابت، مخالفت با اقلیت سازی و امثالهم جملگی در این غربال گیر افتاده‌اند.