اقتصاد ۲۰۵۰، بهشت فناورانه یا جهان نابرابر؟
جهان در آستانه انقلاب چهارم صنعتی است، جایی که فناوریهایی مانند هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی و انرژی همجوشی شیوههای زندگی و کار را به طور بنیادی تغییر میدهند.
جهان در آستانه انقلاب چهارم صنعتی است، جایی که فناوریهایی مانند هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی و انرژی همجوشی شیوههای زندگی و کار را به طور بنیادی تغییر میدهند.
تولید پنبه در کشورهای بزرگ تولیدکننده مانند آمریکا، پاکستان و سودان با کاهش قابل توجهی روبهرو شده است،
جورجیو آرمانی، طراح افسانهای مد که با طراحیهای نوآورانهاش دنیای مد را تغییر داد، در سن ۹۱ سالگی درگذشت و میراثی شگرف از خود به جا گذاشت.
در هر کشوری، ایدهها و نوآوریهایی نهفته است که میتواند آیندهای درخشان برای صنعت آن رقم بزند. ایران با برخورداری از منابع انسانی خلاق و پتانسیلهای نوآورانه، در بسیاری از صنایع ایدههای برجستهای ارائه داده است. با این حال، علیرغم تمامی این ظرفیتها، محصولات ایرانی نتوانستهاند جایگاه شایستهای در بازارهای جهانی پیدا کنند و در رقابت با برندهای بزرگ بینالمللی به موفقیتهای چشمگیری دست یابند. آیا این ناکامی ناشی از سیاستهای اقتصادی نادرست است یا چالشهای تجاری و جهانی موجب شده که نام ایران در عرصه رقابتهای صنعتی کمتر شنیده شود؟
در حالیکه تورم رسمی بخش خوراکیها برای سال گذشته ۵۱.۴ درصد اعلام شده، بررسی قیمت اقلام اساسی نشان میدهد که بسیاری از کالاهای ضروری با افزایش قیمتی بیش از ۱۰۰ تا ۲۴۰ درصد مواجه شدهاند.
صنعت هواپیمایی قرار بود با سوختهای پایدار (SAF) مسیر سبزتری رو تجربه کنه اما امروز، بعد از سالها وعده، بیشتر پروژهها یا نیمهکاره ماندن و یا تعطیل شدن و تنها تعداد کمی توانستن به تولید تجاری برسند.
افزایش نرخ دلار در روزهای گذشته و رسیدن به ۱۰۶ هزار تومان میتواند تبعات زیادی برای بخش صنعت به همراه داشته باشد.
دولت ترامپ قصد دارد دستکم ۲ میلیارد دلار از بودجه قانون CHIPS را به پروژههای استخراج عناصر نادر خاکی و معادن حیاتی اختصاص دهد.
افزایش نرخ دلار تا محدوده ۱۰۵ هزار تومان، دوباره زنگ خطر را برای صنایع کشور بهویژه صنعت خودرو به صدا درآورده است. در صورت تداوم این جهش ارزی هزینه واردات قطعات و مواد اولیه بالاخواهد رفت و فشار تازهای به خطوط تولید وارد می شود؛ بهطوری که زنجیره تأمین در معرض اختلال قرار خواهد گرفت .
افزایش مداوم نرخ دلار نه تنها هزینههای تولید و سرمایهگذاری در واحدهای صنعتی را سنگینتر میکند، بلکه با کاهش جذابیت سرمایهگذاری داخلی، زمینه تعدیل نیروی انسانی و بیکاری گسترده را فراهم میسازد.